t*log

t*log

Wat is t·log?

In t·log lees je mijn visie op de wereld, en met name mijn wereld, hoe bescheiden die ook moge zijn ...

De ongelooflijke herrijzenis van het t·log

HerrezenPosted by -t- 24 Nov, 2012 05:44
Na 329 dagen is er nu wellicht een aanleiding voor een stukkie, zoals wijlen mijn overleden vader placht te zeggen.
Ja, ik weet, er is het een en ander geschied in die 329 dagen, maar als ik dat allemaal moet gaan opsommeren, ben ik (a) over 329 dagen nog niet klaar, krijg ik (b) hoogtevrees van die berg die ik geestelijk moet overwinnen omdat ik mijn goede voornemens om regelmatig een stukje het licht te doen zien, niet heb gerealiseerd. En (c) is er zóveel gebeurd, dat ik de waarheid ernstig geweld aan zou wegens onvolkomen- en onvolledigheden.

Nu, vandaag, 23 november 2012, ben ik na het diverse gebeurde weer aan het werk gegaan, zij het slechts 50%, dus dat zou je als een nieuw hoofdstuk kunnen beschouwen, en daaraan gekoppeld kan ik proberen de pen weer ter hand te nemen.

23 november 2012

Aan de slag dus. Niet met mijn eigen taxi, want die is aan een ander ter beschikking gesteld, maar een Prius. Allemaal nieuw, dat wel, maar volgestouwd met elektronica die van alles voor je regelt. En automaat, hetgeen ook weer nieuwigheden met zich meebrengt.

Zo reed ik gisteravond met die Prius van de centrale in Bergen-UiterstWest naar mijn huis in Bergen-Zuid. Ik was erin geslaagd de motor op gang te krijgen: nee, geen sleutel in het contactslot steken en ronddraaien; de sleutel hou je in je jaszak en je drukt op de knop Power. Dan start de motor, als je tenminste je voet op de rem hebt staan, ondanks dat de versnelling in P staat en de voetbediende handrem geactiveerd is. Ik was erin geslaagd weg te rijden en na vijf minuten leek alles vertrouwd te worden. Ik kom bij het stoplicht, en ik denk ik zet ‘m in z’n vrij. Lukt. Maar toen het licht op groen sprong en ik wilde gaan rijden, kreeg ik de versnelling niet in de Drive-stand, wat ik ook probeerde. Nou is die versnellingspook niet van het ouderwetse type dat met stangen en koppelingen een aantal tandwielen met elkaar in nauw contact brengt; nee, het is elektronisch. Lichtvoetig als de aartsengel Gabriël, maar je krijgt dus geen respons vanuit die versnellingsbak dat je iets verkeerds doet. Hij doet gewoon niets.

Ondertussen stond ik dus bij dat verkeerslicht, iedereen vóór mij was allang thuis aangekomen en zat achter de piepers, terwijl die achter mij ook wilden aanschuiven. Paniekverlichting aan, ten teken dat niet alles even in orde was als ik me zou wensen, en de ongeduldige dazen stoven mij meteen voorbij. En opeens had ik een ingeving, een Helder Ogenblik, een brainwave: bij het inschakelen van enige versnelling, drukke men gelijktijdig op de voetrem. Voetrem ingedrukt, schakelpookje met twee vingers naar links en omlaag, en hatsikidee, daar was de D geactiveerd. Ik kon zelfs nog door hetzelfde groene licht.

Aan de slag

Vandaag dus productief rijden. Koffie gehaald bij de Statoil, nu nog gratis met mijn 2012-koffiebeker, over dik een maand moet ik een nieuwe kopen (à raison van kr 149, voor een jaar lang onbeperkt koffie tappen). In de taxirij op Flesland, kort rijtje gelukkig, dus al gauw aan de beurt: twee Finnen die naar de snelboot moesten. En toen we op weg waren, wist ik niet meer hoe ik een rit moest starten op de taxameter! En met al dat geklungel had de meter een standaard-minimumrit geregistreerd, afgesloten en naar de centrale verzonden. Terwijl ik van niks wist. Dus kr 97 omzet, zonder een kroon te vangen. Maar de volgende poging ging gelukkig wel goed.

Ik heb de Finnen ternauwernood op tijd bij de boot kunnen afzetten: dik drie kwartier van het vliegveld naar de stad – hetgeen normaliter 20 tot max 30 minuten duurt – geeft aan dat het druk was, met hondeweer en avondspits en weekendspits. Maar hondeweer is ook taxiweer, dus ik ben achterelkaar bezig geweest met ritten, van 15 tot 19. Bijna een dagomzet in vier uur gescoord. Toen vond ik dat ik maar even aan mezelf moest denken, een echte pauze genomen (nieuw!), een biefstukje plus een selectie uit de saladebar plus een yoghurt-plus-nootjes gescoord en thuis gegeten.

Na het eten was het eerst wat stiller, tot circa 23 uur, en toen trok het weer aan. Veel heen en weer gereden – maar dat is inherent aan taxiën – en tegen 03en een bestelling. Een Zweedse dame, naar Florvåg op Askøy. Wat zal dat zijn? 20 km buiten de stad? Gezellig ritje. Dame converseerde, ik knikte en humde (meestal lukt het me aardig om Zweeds te verstaan, maar zij was een uitzonderlijke uitzondering), thuis gebracht, betaald, en weer op weg naar de stad.

Heer C

In Kleppestø (nog steeds op Askøy) aangeroepen door een drietal personen, in meer of mindere staat van alcohol. Eén jongedame A die niet meer op haar benen kon staan, een jongedame B die zowel zichzelf als dame A op de been hield, en jongeman C. Dame B verklaarde dat we naar ...rdal gingen. Even dacht ik Lærdal, 150 km, maar het was Erdal, 5 km. Dame B wist dame A ervan te overtuigen dat het niet opportuun was om nu te gaan kotsen, en we wisten Erdal al gauw te bereiken. Op de vraag van dame B aan heer C waar hij dacht te gaan overnachten, meende heer C dat de dames daarvoor zeker wel een oplossing konden bedenken. Dame B, die opmerkelijk overzicht had over dame A en de strapatsen van heer C, wist hem van het tegendeel te overtuigen. De dames stapten uit en betaalden. En toen zat heer C bij mij in de auto.

Hij vroeg mij of ik terug ging naar de stad. Ja, zei ik. Mag ik meerijden? En ik was helder van geest genoeg om door te hebben dat hij daarmee bedoelde “zonder te betalen”. Ik heb hem toen duidelijk gezegd: Het is ofwel meerijden tegen betaling ofwel lopen. Mompel, mompel, mompel. Dan start ik nú de taxameter, zeg ik. Ja, zegt ie.

En we rijden terug naar de stad, terwijl de taxameter netjes de kronen en kilometers en minuten wegtikt. Nee, hij hoefde niet naar een speciaal adres, het centrum was goed genoeg. Dus ik vind een plek waar ik kan staan, stop de auto, stop de taxameter, en zeg: dat is dan 557 kronen. Hij doet zijn deur open, stapt uit (naar ik aannam om beter bij zijn portemonnee te kunnen), en loopt weg. Rustig, kalm, maar wel wég, de Torgallmenningen op, de grote voetgangerzone midden in het centrum.

Ik zie dat zo gebeuren, en denk bij mijzelf: ik laat me geem 500 kr door de neus boren. Ik slinger de auto in zijn versnelling, geef een dot gas en een slinger aan het stuur om lantaarnpaal en bloembak te ontwijken, en draai de Torgallmenningen op, tot vóór de 7Eleven daar. Ik stuif de auto uit, en zie heer C daar tussen de mensen voor de 7Eleven. Hij ziet mij, en zet het op een lopen. Gelukkig staan er ook twee wachters (of heten dat wakers, van die Securitas-boys met oordopjes en sportschool-spierballen) die mij aankijken en vragen: Smeert-ie ‘m? Ja, zeg ik, hij is mij kr 500 schuldig. En die twee wachters achter hem aan, terug de hoek om, door de Strandgaten, en gedrieënlijk verdwijnen ze om de volgende hoek.

Terwijl ik ze nakijk, word ik aangestoten door weer iemand anders, “kijk eens naar je auto”, en ik zie hoe die langzaam, maar verdraaid zeker, achteruit rolt, op weg naar de grote weg en het kruispunt. Ik trek een sprint (en waarschijnlijk een kuitspier naar de gallemiezen), en weet nog op tijd mijn been naar binnen te steken en op de voetrem te drukken. Nu neem ik even de tijd om met de hand de versnelling in de P-stand te zetten en de voetbediende handrem te activeren.

Terwijl ik aan de praat ben met omstanders en uitkijk naar waar het drietal uit het zicht in verdwenen, komt opeens een van die wachters van de andere kant, of ik hem maar even wil volgen naar de politiepatrouille aan wie zij heer C hebben overgedragen. Hij beweerde dat het allemaal een misverstand was en zei dat hij natuurlijk wilde betalen voor de rit.

Toen hij onder het toeziend oog van de politieman zijn schuld had voldaan, en ik de toedracht nog eens uitvoerig uit de doeken had gedaan, mocht ieder zijns weeg gaan.

Mijn weeg ging naar huis. Mijn dagtaak zat erop, mijn portemonnee is aardig gevuld, mijn kuit doet gemeen zeer, en het wordt tijd om te gaan tukken.

  • Comments(1)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.
Posted by ria DE STEUR - BAAIJENS 24 Nov, 2012 22:16

JE HEBT IN IEDER GEVAL EEN GOEDE CONDITIE.

LEUK STUKKIE TROUWENS