t*log

t*log

Wat is t·log?

In t·log lees je mijn visie op de wereld, en met name mijn wereld, hoe bescheiden die ook moge zijn ...

Zaterdag 31 december 2011

NederbergenserPosted by -t- 31 Dec, 2011 14:04
Brief aan zussie

Voordat je wegglipt tussen allerlei andere nietszeggende mails en het jaar ook niet meer is wat het geweest is, een paar woorden terug...

Nee, niet tangoënd door de sneeuw. De sneeuw was van korte maar hevige duur, en is ondertussen al weer weg. Weermatig hebben we nog wel drie stormen met orkaankracht binnen 48 uur hier op de westkust gehad, maar behalve dan dat 100000 mensen verscheidene dagen zonder stroom (en dus verwarming) en telefoon hebben gezeten, dat veerboten, vliegvelden en bergovergangen moesten sluiten, dat her en der steen- en modderlawines wegen versperden en hele dorpen van de buitenwereld isoleerden (de weg van Stongfjorden naar Førde gaat vanmiddag pas weer open), hebben we er in Bergen weinig last van gehad.

Ik heb de Kerst in redelijke rust en gemoedelijke sfeer doorgebracht.
Was uitgenodigd bij wat ik eigenlijk schoonmoeder zou kunnen noemen aan de kerstdis op kerstavond.
Kerstmis is hier dus vooral kerstavond, de beide dagen erna (die voor mijn gevoel de kerst uitmaken) is meer voor het uitbuiken.
Een kerstdis in de noorse goede zin des woords: pinnekjøtt (het gekende dode uitgedroogde schaap), kålrabistappe (puree van koolraap), aardappelen (gewone, nee liefst mandelpotet = amandelaardappel, geschild maar laat die pitten maar zitten, en gekookt) gelardeerd met ribbefett (het vloeibare vet van de varkensrib-met-zwoerd dat een alternatief kerstgerecht is). Vloeibaar vergezeld van juleøl (speciaal kerstbier dat de firma Hansa - en alle overige brouwerijen overigens evenzeer - jaarlijks op de markt brengt) of julebrus (speciale kerstfrisdrank). Ze weten het wel uit te buiten/baten, de hele kerstgedachte.
Na den disch even afzakken op de bank, maar daarna werd de kerstboom naar het midden van de kamer gedirigeerd, iedereen verzamelde zich eromheen en al kerstliedjes zingend werd er rond de boom gedanst. Pas daarna was het pakjestijd. Geen kolossale pakken als breedbeeldtelevisies of gourmetstellen, maar een eenvoudige wollen onderbroek (nee, niet handgebreid) of een doosje chocolade. Pas daarna terug aan tafel voor de koffie, met gebak en de gekende zeven soorten koekjes die traditiegetrouw voor de kerst gebakken behoren te worden.

Vóór ik ter kerstdis ging heb ik nog gewerkt, had immers gewoon dagdienst, maar omdat het een ongewone dag was, heb ik ongewoon gewerkt. Begon om 12 uur, tot 17 uur zoals afgesproken. Tegen die tijd gaat sowieso het hele land dicht: alle bussen gaan naar de garage, benzinestations gaan dicht, ook die met 24u-service, echt, het hele land staat stil.
Maar ook overdag is het niet echt denderend: in die vijf uur dat ik beschikbaar was, heeft slechts één persoon van mijn diensten gebruik gemaakt. Eén. Omzet kr 300. Kan erover niet naar huis schrijven want een postzegel is duurder.

Maar ik had die dag erg last van mijn linkeroog. Het gevoel alsof er een zandkorreltje onder je ooglid zit. Het komt wel vaker voor na het opstaan, en verdwijnt dan meestal wel in de loop van de dag na douchen en knipperen. Deze niet, het bleef irriteren. Niet zo erg dat ik er niet mee kon rijden, maar gewoon erg vervelend. Was om 14 uur wel al even bij de Doktersdienst langsgegaan, maar daar was een wachttijd van twee tot drie uur, en dat wilde ik niet doen, want stel je voor dat het druk zou worden. Maar na het eten was de irritatie nog steeds zo erg dat ik besloot om me alsnog bij de Dokterdienst te melden. Ingeschreven (zo handig, als je je persoonsnummer heb opgegeven, komen al je gegevens in één keer boven water), mocht in de wachtruimte plaatsnemen, en na een kwartier mocht in verder naar een consultatiekamertje. "De dokter komt, maar het kan even duren". Terwijl uit de ruimte naast mij geluiden opstegen van een man in hevige barensnood, had ik uitgevonden dat de Stoel een verstelbare rugleuning had, had ik de hoofdverlichting uitgedaan omdat het felle licht zeer deed aan mijn oog en had ik mij neergevleid in afwachting van de dingen die komen gingen. Het ding dat komen ging, was de dokter en zij kwam na zo'n twee uur. Eerst wat verdovingsdruppels en na enig zoeken, met contrastvloestoffen en zo, vond zij in een hoekje een beschadiging / irritatie / ontsteking. Beetje zalf op het ooglid, grote bandage over het oog, recept in de hand stond ik tegen middernacht weer buiten. Had ooit nog het plan gehad om nog wat ritten te doen naar het kerstmaal (het scherm van de taxameter stond blauw van de bestellingen die op uitvoering wachtten) maar ik vond een eenogige taxichauffeur niet vreselijk vertrouwenwekkend en helemaal 100% optimaal zat ik ook niet in mijn vel. Dus maar naar huis.
Op mijn Eerste Kerstdag heb ik de tocht naar de stad aanvaard om bij de dienstapotheek mijn antibiotische oogdruppels te halen. Drie dagen lang om de twee uur, en daarna nog één keer daags (which reminds me ...). Per openbaar vervoer wegens de ooglap, en na drie uur was ik weer thuis.
Verder heb ik (eindelijk) mijn winterbanden omgelegd: ik gebruik mijn privéauto eigenlijk zelden dus het was er gewoon nog niet van gekomen. Maar nu moest het want ik moest de meisjes ophalen. Pokkenweer, dus weinig zin om me door-en-door nat te laten regenen, dus de banden achterin gegooid, mijn berg afgereden naar mijn winkelcentrum, en daar op de lege, onderste parkeerlaag, droog, met egale ondergrond en verlichting de bandjes gewisseld.

Weer thuisgekomen mijn eigen kerstdiner gemaakt: een mooi stuk fricandeau aan het spit geregen en onder de grill gehangen, de aardappelgratin in de oven, de bloemkool-broccoli mix in de pan, de champignon-roomsaus opgewarmt en de fles wijn opengeschroefd. Een smaakvollere maaltijd dan de dag ervoor, als ik het mag zeggen.
Tweede Kerstdag de meisjes opgehaald, de dagen erna naar de Peperkoekstad in het centrum, naar de bioscoop (waren de dametjes nog niet eerder geweest, wel een film gezien in het Grendahus in Holmedal van de Rondreisbioscoop die op het platteland actief is), naar het zwembad, een dagje thuisspelen, en vrijdag weer overgedragen aan £.

En nu is het Oudjaarsdag. Had me voorgenomen om om 12 uur te beginnen, maar het is inmiddels bijna 14 uur dus ik moet me haasten.

Ben zo onpersoonlijk geweest om niet alleen jou, zusjelief, te antwoorden maar om er meteen een tlog-verhaaltje van te maken. Soms gaat het zo in het leven.

Anyway, ik wens jou, en allen die mij via de tlog volgen een genoeglijke oudejaarviering, en al het goede wat een nieuw jaar een mens kan brengen.



  • Comments(0)//tlog.litz.nl/#post191