t*log

t*log

Wat is t·log?

In t·log lees je mijn visie op de wereld, en met name mijn wereld, hoe bescheiden die ook moge zijn ...

Dinsdag 01 november 2011

NederbergenserPosted by -t- 02 Nov, 2011 00:51
We naderen de datum 11-11-11. Zomaar :)

Wat hebben we te melden? Weet ik veel, ik brabbel maar wat weg. Nou nee, ik heb wel leuke dingen gedaan afgelopen weekend.
Onze vrinden in Stongfjorden, Synne en Einar, hebben naast hun huis iets gebouwd. Enkele jaren geleden al, maar toen stond ik in de winkel aleen maar te winkelen, en kon ik alleen maar vrachtwagens en bouwvakkers zien. Het is een soortement van uitgaansgelegenheid annex conferentiezaal annex appartement geworden, met daarnaast nog een apart gebouwtje (met een voor mij onbekend doel) en daarnaast een openlucht bubbelbad.

In de onderste verdieping is dus de uitgaansgelegenheid, of misschien is zelfs dat woord verkeerd. Er staan vier grote, ronde tafels die ieder negen mensen kunnen huisvesten, er is een bar (hoewel daarvandaan geen drank geserveerd wordt), en er is een ruimte die als podium dienst kon doen.

Het geheel gaat door het leven als het Sunnfjord Geo Center. Einar is immers geoloog van professie, en in dat cnetrum wordt geologie onderwezen / verluchtigd on der het genot van middeleeuwse maaltijden. De inrichting is namelijk ook middeleeus: ruwhouten tafels, nog ruwhouterige stoelen - die per stuk wel heel-erg-veel wegen, dus je gaat niet even van tafel om naar de wc te gaan -, glaswerk met middeleeuwse motieven, bierkroezen van ruw aardewerk.

Anyway, deze avond, zaterdagavond dus, was er een optreden van Larkin Poe. Deze band bleek te bestaan uit twee (jonge)dames, vroegtwintigers, die de voorgaande zes jaren met hun oudere zuster optraden, en toen zus voor huwelijk en studie koos, voor zich begonnen, met twee heren ter begeleiding. De dames bespeelden de elektrische mandoline en gitaar, respectievelijk de lapslide en de bojo, beide gitaarachtige instrumenten die horizontaal bespeeld worden met tokkeldingen aan de vingers en een slider aan de linkerhand. Hun muziekstijl was evenzeer opmerkelijk: prachtige stemmen, eigengeschreven nummers, en - in mijn optiek - redelijk heavy. Een van hun nummers was ook door Jimmie Hendrickx gespeeld. Eens kijken of ik een YouTubeje van ze kan vinden ....

Hier is de Sea Song of kijk op hun website. Eigenlijk is deze nog leuker ...

Ze treden trouwens donderdag 10 november op in de Melkweg, en dan krijg je Elvis Costello er nog bij ook!

De dames hadden de avond tevoren ook al in Stongfjorden opgetreden, en omdat ze erg onder de indruk waren van de entourage (ze traden in middeleeuwse kleding op), hadden ze ter plaatse besloten om hun live-dvd daar op te nemen. We moesten dus extra enthousiast klappen. Vond het trouwens wel opmerkelijk dat ze voor die dvd geen grote filmcamera's gebruikten, maar "doodgewone" digitale spiegelreflekscamera's. En het geluid werd bestuurd vanaf een iPad :)

Het was dus middeleeeuws eten - ik heb het menu nog ergens, maar dat ergens is niet nader te preciseren, dus daar alten we het bij - de eerste set muziek, het dessert - rozenpudding met gekristalliseerde rozenblaadjes - de tweede set met muziek, daarna een aantal encores, een meet & greet waarbij iedereen op de foto mocht met de dames (de achtergrondmannen waren ondertussen al lang aan het bier), en natafelen met drank en speciaal voor SGC gebrouwen peper/chili-akevit, die in speciale glaasjes in één keer achterovergekieperd moest worden. Men zei dat het alles zou genezen. Nou ja, het brandt gewoon alles weg.
Maar het werd een lange avond, met steeds minder deelnemers, maar een gelijkblijvend alcoholpercentage.

Om half vier (zomertijd, het is niet verstandig om aan je horloge te draaien als de wereld ook al draait) kuierde ik weer door de regenachtige duisternis van Stongfjorden. Dat had ik eerder gedaan, al was het tijdstip variabel. Ik had onderdak gevonden in het appartement onderin het (voormalige) huis van Arild, tegenover ons (voormalige) huis. Daar stond een bed, daar was een douche, dus dat was voldoende.

Des zondags ben ik teruggereden in de ernstige regen. Ondanks het wiswas van de ruitenwissers kon het toch genieten van de prachtige laatherfstkleuren van de bossen onderweg, en de ontzaglijke hoeveelheid water die van de berghellingen naar beneden kwam. De auto begint in steeds heviger mate kuren te vertonen: als ie een helling op moet, lijkt het alsof de brandstoftoevoer verstopt raakt. Soms, als ik tijd heb, kan ik proberen gas terug te nemen en het voorzichtig nog een keer proberen, maar meestal moet ik een versnelling terug zodat ik in elk geval boven kom. Maar ik ben in elk geval thuis gekomen. Heb onderweg naar mijn grote kleine meid gefeliciteerd met haar negende verjaardag. Had oorspronkelijk het plan om mijn bezoek aan Stongfjorden te combineren met een verjaarsbezoek in Holmedal, maar ik had dat niet met £ overlegd, zodat die met de meiden een ander tripje had gepland en ze dus niet thuiswaren. Communicatie, moet ook ik aan werken :)

Ik laat het hierbij, moet morgenochtend weer kleine Ivar naar school rijden ...

  • Comments(0)//tlog.litz.nl/#post189