t*log

t*log

Wat is t·log?

In t·log lees je mijn visie op de wereld, en met name mijn wereld, hoe bescheiden die ook moge zijn ...

Maandag 3 oktober 2011

NederbergenserPosted by -t- 04 Oct, 2011 01:35
Ik geloof dat ik een weekje heb overgeslagen, maar ik ben niet overvallen door een horde berichten alsdat ik gemist zou zijn. Ik schrijf dus maar verder voor lillesøster smiley
Er is niet veel gebeurd, zeg ik in eerste instantie. Maar ik ga schrijven, en dan zien we wel wat er boven komt drijven.

Bijbaantje
Ik heb dus een bijbaantje, of liever gezegd, ik had een bijbaantje. Ik heb afgelopen schooljaar twee nederlandse kids onderricht gegeven in het nederlands. Dat was in elk geval de bedoeling, maar het kwam vaak neer op praatjes over van alles en nog wat. Naast het bezoek aan beide scholen bracht ik dus ook een bezoek aan de moeder voor een bakkie koffie. Gedurende het schooljaar kreeg ik haar hele levensgeschiedenis te horen, met een drinkende moeder, verscheidene bijna-doodervaringen, aangevochten erfenissen en weet ik wat niet meer. Ze was niet moeders mooiste maar wel een met haar op d'r tanden smiley

Half augustus heb ik contact met haar opgenomen om te vragen wanneer de kids weer naar school zouden gaan, zodat ik mijn planning daarop kon aanpassen, en toen kreeg ik van haar te horen dat ze met de kids in Nederland was, om het een en ander af te ronden, zoals die erfenis en de papieren van de kinderen, want de noorse politie vond het feit dat ze in haar nederlandse paspoort stonden, niet voldoende bewijs om voor de kids een verblijfsvergunning uit te schrijven; er moest een geboortebewijs komen. Lastig als de kids in Portugal geboren zijn, waar de burgerlijke stand een andere standaard heeft. Maar het plan was dat ze eind augustus weer terug in Noorwegen zouden zijn.
Maar halverwege september kreeg ik een melding van Astrid waar mijn nederlandse vrienden ingekwartierd waren: of ik nog contact had gehad. Nee, vertelde ik, niet sinds medio augustus. Maar ook Astrid had dus al meer dan een maand niks gehoord, terwijl ze dus als boezemvriendinnen lief en leed met elkaar deelden. Astrid is dus op bezoek geweest bij de politie om te vragen of zij onderzoek naar hen konden doen, maar tot nu toe zonder resultaat.

Ik heb dus de gemeente Fjell geschreven dat ik geen leerlingen meer heb om nederlands aan te geven. En vandaag kreeg ik dus een brief dat mijn aanstelling met een maand opzegtermijn beëindigd werd. Jammer dus, want het was wel leuk om te doen, en het leverde een behoorlijk salaris op, zelfs voor een 16.3% deeltijdbaantje.

Passagier
Moest een klant ophalen, bij de Danmarksplass. Nou is de Danmarksplass op zichzelf een vrij bescheiden pleintje, maar het is de aanduiding geworden voor een vrij groot gebied tussen het Haukeland ziekenhuis tot aan de brug over de Puddefjord. Da's behoorlijk groot, en het probleem is dat dat gebied doorsneden wordt door de grote weg van Trondheim naar Stavanger, en - evenwijdig daaraan - de sporen van de Bybanen. En omdat de Bybanen overal voorrang krijgt, kan je dus niet meer van Gebied-Oost naar Gebied-West zonder allerlei rare omwegen. En als je vanuit de stad komt, moet je dus al dik vantevoren weten of je naar Oost of naar West moet in verband met voorsorteren en zo. Maar eigenlijk heeft dit niks te maken met wat ik wilde vertellen, maar ik gooi 't er maar even in omdat 't anders zo'n dun stukje wordt :)
Deze meneer had dus gewoon netjes opgegeven waar ie opgehaald moest worden, en hij bevestigde dat toen ik 'm opbelde om mijn komst aan te kondigen. Ik had de radio aan op een beschaafd niveau, en we babbelden over van alles en nog wat. En toen Pink Floyds Money werd gedraaid, waren we het er al snel overeens dat de radio harder moest. Vertelde hem dat ik in '71 of '72 naar een concert in het Olympisch Stadion ben geweest waar de Pink Floyd het sluitstuk van de avond was. Toen waren ze nog niet beroemd, kan je nagaan hoe lang dat geleden is. En zo praatten we over muziek en zo. Tegen de tijd dat we de Flyplassvegen opdraaiden, vroeg hij mij: Weet je waar ik me mee bezig houd? Nee, natuurlijk wist ik dat niet. Hij zat in de gevangenis, zei ie, en was op verlof voor ie in december definitief vrijkwam. Hij was op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats, en was in een vechtpartij verzeild geraakt. En hij wilde met mij delen hoe blij hij was de Wereld weer te zien, hoe Muziek zijn emoties opwekte, de impact die kleine dingen op hem hebben, hoeveel zin hij had om van het leven te gaan genieten. En dat vond ik mooi, mooi genoeg om het te delen.

Weekendweer
Ik heb gehoord dat het in Nederland strandweer is geweest, op 1 oktober. Ongelooflijk, maar hier was het ook heerlijk weer. Vanaf donderdag was het warm (na een serie met echte herfstdagen), in de 20°, en vrijdag werd later ook de hemel blauw. De sfeer in de stad was in één klap zomers, de mensen zaten weer op de terrasjes (zonder dat de verwarmers aan stonden, en het was nog steeds 19° om middernacht. In de avond was het redelijk rustig maar na middernacht was het vol-aan-de-bak, en het was dik 04:30 toen ik de motor afzette. Zaterdag van hetzelfde laken een pak, rustige avond, drukdrukdruk na middernacht. Vrijdag een dag van kr 5300, zaterdag kr 6900. Deze september is sowieso een goede maand geweest, omzet die tegen de kr 100000 aanloopt. Laat maar even achterwege hoeveel arbeidsuren daar tegenoverstaan, maar het is een goede maand geweest.


  • Comments(0)//tlog.litz.nl/#post186