t*log

t*log

Wat is t·log?

In t·log lees je mijn visie op de wereld, en met name mijn wereld, hoe bescheiden die ook moge zijn ...

Dinsdag 13 september 2011

NederbergenserPosted by -t- 13 Sep, 2011 14:53

En wederom is 't alweer dinsdag, terwijl ik eigenlijk op zondag de week wil afsluiten. Toch maar even terugblikken, voor zover dat oude hoofd dat toelaat ...

Veel technicaliën deze week. We hebben - weet niet of ik dat al verteld heb - niet alleen een nieuw takstsysteem, maar ook nieuwe taxameters.

Zien er aardig uit, met touchscreen en zo, maar hebben nog wel kinderziektes. Dus ik ben veel bezig geweest met fouten oplopen, analyseren, doormailen aan de Baas (die het dan weer verder stuurt aan het bedrijf dat de software achter die taxameter ontwikkelt). Vind allerlei rare dingen: als je de kilometerstand van gisteren neemt en de stand van vandaag eraf trekt, dan kom je op het aantal gereden kilometers. Alleen krijg ik een andere waarde dan de taxameter zelf uitgerekend heeft. Raar, nietwaar, vooral omdat de kilometer een van de pilaren van het berekeningssysteem is. Af en toe slaat de meter ook vast (hij werkt op Windows CE, en ik wacht nog steeds op de eerste stabiele Windows-versie), en dan moet ie hard ge-reset worden.

Nou zit de centrale eenheid in de kofferbak, onder de klep, terwijl ik óp de klep mijn kinderstoeltje heb liggen; in het weekend, wanneer ik de twee extra stoeltjes achterin opgeklapt heb, zit het kinderstoeltje zelfs vastgeklemd tussen de rugleuningen van die extra stoeltjes en de achterdeur, dus als ik de deur open doe, kom het kinderstoeltje naar buiten denderen. Maar ik moet dus onder de bodemklep zijn, dus die kinderstoel moet sowieso even weg. Klep omhoog, en in mijn opbergruimte moet ik dus mijn tas weghalen, soms ook mijn boodschappen die ik daar bewaar tot ik ooit weer thuiskom, daarna mijn opschrijf-whiteboard dat ik gebruik wanneer ik specifieke klanten van Flesland of een hotel moet ophalen, en dan komt pas de centrale eenheid in zicht. Dan moet ik de verborgen opening vinden (ook niet eenvoudig in het donker, terwijl je onder de achterdeur staat terwijl het niet onaardig regent en je tassen en opschrijfbordjes en kleppen op hun plaats moet houden) en mijn opengebogen paperclip 20 seconden in die opening duwen. En dan gaat het systeem herstarten; tenminste, het scherm van de taxameter wordt zwart. Dan moet het opschrijfbordje weer op zijn plaats, mijn tas en de boodschappen weer terug, klep weer dicht, kinderstoeltje weer op zijn plaats achter de opgeklapte rugleuningen van de extra achterbankzitplaatsen, met één hand voorkomen dat het kinderstoeltje naar buiten komt zetten terwijl ik met mijn andere hand de achterdeur dichtdoe, en dan kan ik weer naar binnen om het scherm weer aan te zetten. En dan moet ie weer opstarten, contact zoeken met de server op de centrale, ontdekken dat ik al ingelogd was, scherm weer bijwerken, en dan zijn we dus al gauw tien minuten verder. Fijn als je een klant beloofd hebt dat ie zijn bonnetje nageleverd krijgt: vaak blijft de meter hangen tijdens of direct na het betaalproces. Goed, dat was een klein blikje frustratie. Bij TDS zijn ze ermee bezig, zegt de baas.

Donderdag 8 september

Een redelijk normale donderdag, tot aan het einde van de middag. Ik sta op standplaats 114, bij de Skipperstuen in het centrum, als eerste man. Komt een dame aanlopen, springt erin en zegt: naar de Frits Riebers vei. Dame blijkt journalist van de Bergens Tidende, de grote/grootste krant van Bergen, en ze hebben melding gekregen van een aanrijding en daar moet een item van gemaakt worden. De BT heeft naast de papieren uitgave ook een neteditie die goed actueel is, en met journalistieke vaardigheid wordt gemaakt.

Wij komen na zo'n tien minuutjes aan bij de Frits Riebers vei - da's het begin van de 10 km snelweg aan de zuidkant van de stad richting het vliegveld - en rond de klok van 17 loopt de avondspits wel al af, maar het is toch nog behoorlijk druk. Maar ik weet de taxi langs het verkeer over de vluchtstrook te loodsen en breng Katarina ter plaatse. Zij springt eruit, maakt foto's en interviewt de uitgerukte hulpdiensten. Er was een vrachtauto van de tweede naar de eerste baan gegaan zonder daarbij rekening te houden met de bestelauto die al op die eerst baan reed en derhalve tegen een lantaarnpaal belandde. Geen persoonlijk slachtoffers trouwens.

Hier het krantenartikel.

Afijn, wij op weg terug naar het centrum. Moesten dus eerst drie kilometer doorrijden voor de eerstvolgende afslagmogelijkheid, maar uiteindelijk weer de koers naar het noorden. Katarina was ondertussen druk in contact met de redactie en daarvandaan kregen we het bericht dat er ook nog wat gebeurd was op Askøy, het eiland dat rechtvoor de centrale stad ligt, ook weer een dik kwartier rijden. Ja, ga maar meteen door met diezelfde taxi. (Grijns). De preciese lokatie wisten ze niet, ergens bij de brandweerkazerne. Ik aan de centrale gevraagd of ze daarbij een adres kon zoeken, en dat kwam even later. Bij de kazerne aangekomen troffen we een auto op zijn dak aan, en we kregen te horen dat die auto op de bovengelegen weg reed, daar uit de bocht was geraakt en vijftien meter naar beneden was geduikeld. Da's dus al gauw vijf verdiepingen. Het was moeilijk te geloven, want de bomen waar ie tussendoor was gekomen, vertoonden nauwelijks sporen van de val, alleen toen we later boven keken, waren daar remsporen en een omgedraaid waarschuwingsbord. In de auto hadden een man en en meisje van schoolgaande leeftijd gezeten, die op eigen kracht uit het wrak waren geklommen en bij de Doktersdienst werden nagekeken, maar op het eerste gezicht geen enkele schade vertoonden.

Het krantenartikel heeft nog meer foto's

Afijn, na een half uurtje reden we dus weer terug, en bij de redactie aangekomen, stond de meter op kr 1200. Het bleek dat zij niet genoeg saldo op haar rekening had staan, dus de betaling ging niet door. Daarop belde zij naar boven, en kwam de Chef naar beneden met zijn Gold Card. En hij was gelukkig gemachtigd om fooi te geven, en deed er kr 200 bovenop. Een mooie afsluiting van de dag, niet waar.

Vrijdag 9 september

Voedselfestival op de Bryggen. Boeren en tuinders van stad en ommelande hebben hun waren uitgestald op de Bryggen: appels, peren, pruimen en ander fruit uit de Hardangerregio, kazen in allerlei soorten en maten, vlezen in ongekende varianten: gedroogd, gepekeld, verworst, lam, geit, varken, rund. Ik zag een stand waar je bezoeker dus zelf zijn smoothie kon maken: kies je økologische fruit uit, stop het in de blenderbeker, zet die beker op de bagagedrager van een fiets-op-standaard, en gebruik de trappers van de fiets om de blender te laten blenden. Økologische aandrijving dus!

Maar waar ik zo blij om was: het mannetje met de enige echte maatjesharing stond er dus ook! Wat is dat dus laveloos lekker, om gewoon op een eenvoudige vrijdagochtend twee haringen aan de staart naar binnen te laten glijden! Volgens mij heb ik vorig jaar al verteld dat de meeste "nederlandse" haring dus door Noren gevangen en gekaakt en ingevroren wordt, voordat ie koers zet naar Katwijk of Urk. Ik heb dus ook maar een pakje bevroren jongens mee naar huis genomen, ondanks dat het nog vroeg op de dag was en de buitentemperatuur dusdanig dat die bevroren toestand nooit gehandhaafd kon worden.

Zaterdag 10 september

Deze is nog voor Jordi :)

Zaterdag was niet onaardig: eerst van 12 tot 18 gereden; had vroege dienst maar om 7 uur 's ochtends is er over het algemeen niet veel te doen, dus dan pas ik mijn tijden maar wat aan. Toen mijn zaterdagse afhaalchinees genuttigd, een tuk gedaan tot 22 uur, en weer de stad in. Werd al met al een goede dag met in totaal kr 6300 op de teller.

Zondag 11 september

Zondag telt eigenlijk niet als dag voor mij: geslapen van 07 tot 15 of 16 uur, daarna lang lopen dubben of ik uitgebreid zou ontbijten (hetgeen ik pleeg te doen), of maar meteen door zou gaan naar de warme hap ...

Maandag 12 september

Verkiezingen hier in Noorwegen, voor de gemeenteraad en de provincie. En omdat ik langer dan drie jaar hier in 't land woon, mocht ik dus ook stemmen. Stemoproep thuisgekregen, in de Rådalslien school. Je mag in Noorwegen dus ook al tevoren je stem uitbrengen, ik geloof tot wel drie weken vooruit op een beperkt aantal plekken. Maar ik had dus besloten om op de verkiezingsdag zelf te gaan stemmen. De school gevonden, in een zo nieuwe buurt dat ie nog niet eens op mijn gps stond (moet die TeleAtlas-kaarten voor mijn NAViGO8 eens updaten, maar kom er maar niet toe). Mannetje voor de deur die aanwees dat de INNGANG rechts om de hoek was. Naar binnen in de sportzaal, weer een mannetje die mij erop wees dat de stembiljetten dichtgevouwen gepresenteerd dienden te worden. Ik naar een stemhokje. Hier in Noorwegen is de politieke veelkleurigheid haast nog groter dan in Nederland - heb geprobeerd een resultatenlijst te vangen maar niet eens alle partijen passen erop.

In Nederland krijg je dus één stembiljet met daarop alle kandidaten, waarbij je de kandidaat van jouw keuze middels een rood potlood moet aanmerken. Hier is de keuze aan partijen zó groot, dat er in elk stemhokje een - hoe zal ik 't noemen - duiventilachtig systeem is aangebracht waar stembiljetten per partij in zitten. Dus je kiest eerst een partij, en - zo je dat wil - kan je een kandidaat aanduiden (mag gewoon met ballpoint, hoeft niet per se een rood potlood te zijn), maar je mag ook voor een partij kiezen. Daarnaast is er een mogelijkheid om blanco te stemmen, inderdaad met een partijloos stembiljet. En dat systeem hangt er dus dubbel: een voor de gemeente en een voor de provincie. Als je je keuze dus hebt gemaakt, vouw je je stembiljet dicht en begeef je je naar een van de tafeltjes, ingedeeld op achternaam. Daar presenteer je je stemoproep, je wordt opgezocht in de tabellen, dan presenteer je je legitimatie (dat is zo makkelijk hier, want je bankkaart doet ook dienst als officieel legitimatiebewijs)

En dan ga doe je je stembiljetten in de bus, en ga je langs de andere kant de zaal weer uit. Eénrichtingsverkeer dus ...

(Moet opschieten, over 20 minuten moet ik de weg weer op ...)

Maandag was dus een dag die gewoontjes liep: had mijn kr 2500 tegen 23:00 uur. Tegen die tijd nog een late trip vanaf Flesland, en omdat ik had gezien dat de KLM niet om 22:50 maar om 00:10 aan ging komen (en de Schiphol een belangrijk overstapstation is voor reizigers van en naar Bergen), besloot ik om vanuit Loddefjord toch nog een keer terug te rijden naar Flesland. En ja hoor, om 00:15 twee mensen die helemaal naar Ask moesten. Ask ligt een goed stuk weg op Askøy, en nadat ze me kr 900 hadden betaald, ging ik om 1:00 op weg naar huis. Maar toen ik door de stad reed (nee, we hebben geen ringweg, als je vanuit het westen komt op weg naar het zuiden, moet je dus door de stad), stonden daar opeens drie wuivende mensen.

Dat bleken mensen te zijn die tevergeefs op de Bybanen hadden gewacht: wegens werkzaamheden waren de laatste ritten vervangen door bussen, alleen kwam die bus dus nooit. Maar die mensen moesten naar drie verschillende adressen (gelukkig wel mijn richting uit), en zij waren blij thuis te komen, en ik was blij dat ik voor mijn thuisreis nog kr 500 had gevangen :)

Goed, dat was mijn nieuws van de week. Nu nog kijken hoe vlug ik 't op mijn t·log kan krijgen, inclusief plaatjes en al ...



  • Comments(0)//tlog.litz.nl/#post183