t*log

t*log

Wat is t·log?

In t·log lees je mijn visie op de wereld, en met name mijn wereld, hoe bescheiden die ook moge zijn ...

Dinsdag 06 september 2011

NederbergenserPosted by -t- 07 Sep, 2011 01:35
(Nog gefeliciteerd, zusje)

Zou het bijna weer vergeten!
Als ik aan 't werk ben, denk ik telkens: ik moet nog een stukkie schrijven, maar dat gaat dan weer niet omdat ik nergens lang genoeg stil sta, om op gang te komen en iets af te ronden. En als ik 's avonds thuis ben, ben ik "druk" bezig met stomme dingen als YouTube filmpjes en Facebook en dating sites :)

Nu dan maar, ondanks dat ik net gedacht had dat ik maar eens op tijd naar bed moet.

Einde historie

Ik heb vorige week plotseling drie mailtjes gekregen van familieleden. Achterneven en -nichten, die gemerkt hadden dat de Zwanenstamboom op internet gepubliceerd stond, inclusief al hun gegevens. Of die onafhankelijk van elkaar die gegevens gevonden hadden, weet ik niet - tweemaal Baaijens, dus die zouden elkaar op de hoogte gesteld kunnen hebben, en éénmaal Raadschelders, dus daar valt twijfel over te trekken - maar ze vroegen of ik hun gegevens wilde weghalen.
Nou heb ik nog wel het programma waarmee ik de stamboom heb gemaakt, maar het gegevensbestand niet. Dat staat ergens op de externe harddisk en die staat in Holmedal (hoewel £ zegt dat ie kaduuk is, maar daarover heb ik zo mijn twijfels). Dus ik heb mijn oude webeditor van stal gehaald, en de gegevens aangepast. Maar toen kwam het grote punt: die nieuwe pagina's moesten dus geüpload worden naar de webserver. Ooit is die site begonnen op Zonnet.nl, maar die is later overgenomen door Versatel, en die nog weer later door Tele2. Dat wist ik allemaal nog wel: in Hoogland hadden we een Tele2-abonnement en dan was 't klik-klak-klaar. Maar nu, ho maar. Ik heb nog steeds mijn Zonnet-mail account - al komt daar voornamelijk spam op binnen - dus de account bestond nog, en volgens de helppagina's moest hetzelfde wachtwoord ook voor het uploaden van de website gelden. Maar niks dus.

Tele2 eehft een "virtuele Klantenservice-medewerker" Da's een applicatie waartegen je dingen moet typen, zodat ie kan vaststellen wat voor antwoord ie moet geven. Maar alles wat ik probeerde, leverde verkeerde antwoorden op. Eindelijk kwam ie met het voorstel om dan maar een bericht aan de Klantenservice door te geven. OK, bericht getypt, totdat het op een gegeven moment stop was: hij registreerde niet meer aanslagen. Dus de tekstruimte was beperkt. OK, bericht geredigeerd en teruggebracht tot de bare essentials, in de hoop dat het toch overkwam. Volgende horde: mijn gegevens. Mijn noorse adres? Welnee, alle noorse tekens - en ik heb ze bijna allemaal in mijn adres Søråshøgda 426 te 5235 Rådal - werden niet geaccepteerd. Mijn postcode - zonder letters - werd ook niet aanvaard. Dus toen maar het oude adres in Hoogland ingevoerd. Dat werkte. Maar het telefoonnummer werd weer een probleem. Eerst mijn noorse nummer gepoogd (stel je voor dat ze zouden bellen): maar zonder landnummer +47 is het te kort, en mét landnummer te lang. Dan maar een nepnummer in 033. Geboortedatum is gelukkig ongewijzigd gebleven. Op Verzenden geklikt, en afwachten dus. Per kerende (e-)post kwam er een bevestiging binnen met de belofte dat er binnen 24 uur een reactie zou volgen. Na drie dagen een mailtje met: U kunt alle informatie over het maken van een eigen homepage daar en daar vinden. Grrrrrrr1. En dat mailtje was dus van een niet-beantwoordbaar emailadres .... Grrrrrrr2.

Dus weer naar de "virtuele klantenservice medewerker", weer een beknopt bericht - nu met verwijzing naar het gevalsnummer dat ik had gekregen - weer de boel uitgelegd, maar nu met andere accenten. Na drie dagen weer bericht: uw ftp-wachtwoord is gelijk aan uw mailwachtwoord, en dat kunt u resetten via Mijn Tele2 op die en die pagina. Kon verdorie zo maar die en die pagina opslaan, kon mijn wachtwoord bekijken - en dat klopte - maar nog steeds niet inloggen op mijn webbeheerpagina.

Weer naar de "virtuele Klantenservice medewerker". Nu kwam ie na een aantal vragen met de suggestie om een chatsessie met een "echte" Klantenservice medewerker op te starten. De eerdere mails had ik telkens geschreven nadat ik van mijn late dienst thuis kwam (en dat valt onder de "nachtelijke uurtjes" voor velen), nu had ik vroege dienst (of was 't gisteren, op mijn vrije maandag?) en bestonden er dus opeens mensen. Een dame aan de lijn, wederom uitgelegd - ik kreeg steeds meer uit te leggen, vooral ook omdat ik opeens ergens gelezen had dat eigen homepages, zoals Tele2 dat hardnekkig blijft noemen - alleen via een Tele2-verbinding gewijzjgd konden worden. Maar de dame heeft het ook geprobeerd - en ik ga er dan toch wel van uit dat de Klantenservice van Tele2 via een Tele2-verbinding werkt - en zij kreeg geen toegang tot mijn webruimte. Ik had haar ook verteld dat als zij mij geen toegang kon verschaffen, ze de hele site dan maar bij het grof vuil moest zetten. Het is geen doen om een nitwitterig dameje dat nog nooit een html-code van dichtbij heeft gezien, uit te leggen hoe de site waarmee ik jaren aan het knutselen ben geweest in elkaar steekt, en hoe dan de Zwanenstamboom ertussenuit gevist/gewist moet worden. Maar het lukte haar dus ook niet, en ze moest het overzetten naar het Hoofdkantoor.
En toen was daar dus dat mailtje van het Hoofdkantoor: de site is geheel gewist. Mijn eerste keuze, om vanuit hier toegang te kunnen krijgen, was dus niet gelukt, dus toen hebben ze - overeenkomstig mijn instructies, dat wel - de stekker eruit getrokken. Ik dus meteen checken, en ik kreeg de site nog wel in beeld, totdat ik van browser veranderde, en de pagina's dus niet meer in de cache zaten. http://members.tele2.nl/t.jacobs is dus nu leeg.
Geen ongewenst gepubliceerde privacy-gegevens meer (toch snel ontdekt, als je bedenkt dat de familiereünie, waarvoor de stamboom is gemaakt, op 30-03-2003 was), geen lofzang op ene £ meer (waarover ik eigenlijk ook niet rouwig ben). Ik héb alle gegevens nog wel, dus ik zou ze bij een andere provider kunnen publiceren. Maar om de gegevens van de stamboom aan te passen, moet ik mijn Aldfaer-bestand hebben, en dat ligt dus in Holmedal. Of niet.
Zodoende dus.

Weekendperikelen

Afgelopen week late dienst gehad, dus er in het weekend effe flink aan getrokken. Goede omzet gepleegd - augustus 2011 was mijn tweede maand aller tijden, ik heb verteld over die week met vier concerten en studenten en zo, nietwaar -, nu een "normaal" weekend, stil in de vooravond, druk na 23 uur. 't Was zaterdagnacht, uur of half vier. Op weg terug naar de stad werd ik aangeroepen door een groepje van vier man. Ze stappen in, persoon 1 trekt een stapeltje 500tjes te voorschijn, duwt me er é´n in handen en zegt: Hier, dit is voor jou, breng ons naar de vrouwen en de drank. En daarna hotel en terug, dus je krijgt 't nog druk. Ik zeg: misschien kan ik nog wel vrouwen voor je vinden, maar drank is er na 2en in heel Noorwegen niet meer te krijgen. Hij duwt me nog twee flappen in handen en zegt, doe je best maar even. Ik leg het geld zichtbaar op het dashboard, neem 't niet aan als het ware, en rij door de stad op weg naar de Strandgaten. De stad is al bijna zo goed als leeg, de hoofdstraten zijn alleen nog maar bezaaid met kebabpapier en colabekers. De heren praten in een Oost-Europese taal, niet Russisch, dat herken ik nog wel, en als we langs het Ole Bull plein komen, waar nog wat restjes mensen rondlopen (inclusief vrouwvolk, dat op zijn zaterdagavondsbest gekleed gaat - en vaak is dat bijna niet-gekleed: in de jaren 60 hadden we ceintuurs die breder waren dan sommige rokken hier en nu - ), beginnen de heren enthousiast te worden. Maar ik zeg: deze dames zijn niet te koop. Verder rijden we, en als we voor een stoplicht staan te wachten, zijn de leider: kunnen we niet langs een drankwinkel? terwijl hij weer een stapel 500tjes voor mijn neus wappert. Ik lach, en zeg dat de drankwinkels des zaterdags om 15 uur dicht gaan en niet eerder ontgrendeld worden dan maandag 10 uur. En daar is geen woord van gelogen. Verder dus, rond het centrum van het centrum, op weg naar de Strandgaten. De Strandgaten is overdag een chique winkelstraat - voor de kenners: de straat die parallel loopt aan de kade waar de snelboot naar Askvoll aan- en afmeert - maar 's avonds laat is het de paradeerpromenade voor de dames van lichter allooi. Nu is alleen hun allooi licht: zij zelve zijn van de donkere mensenvariant. Erg donker.
Bijna Sjimmie-zonder-Sjors-achtig: met karikaturale lippen en derrières waar een kinderzitje op past. Ik stop bij Dame1 en wenk haar, en laat Hoofdpersoon zelf zijn woord doen. Of Dame1 maar een blik collega's wil optrommelen, en tegen mij: of ik maar een stel medetaxi's wil oproepen, want hier is Big Business. Ondertussen probeer ik wat woorden te wisselen met Persoon2 en 3 die nog achterin de auto zitten. Het blijken Litouwers te zijn. We hebben één medebuitenlander bij Taxi1, een man uit Letland die tien jaar in Denemarken heeft gewoond en door iedereen de Deen wordt genoemd omdat ie zo'n deens accent heeft, die Let spreekt dus ook Russisch en het ging even door mijn hoofd om hem in te schakelen om het Engels van Persoon1 ook niet alomvattend was. Maar ik hoor dus ook mopperende geluiden van Persoon 2 en 3, die dus op een gegeven moment aan Persoon 1 duidelijk maken dat ze van het hele geintje af willen zien. En zij weten hun zin dusdanig duidelijk te maken dat ik het hele gezelschap terugrij naar het busstation. Mooi, denk ik, daar kom ik mooi van af, want erg veel zin om de heren bij hun avontuur bij te staan, had ik nou ook weer niet. Maar Persoon 2 en 3 stappen uit, en Persoon 1 zegt, ok, terug naar de dames. Pfffffff. (De meter tikt ondertussen gewoon door, da's dan wel weer mooi van die nieuwe paralleltax)
Weer bij de Strandgaten aangekomen hervat Persoon1 de onderhandelingen, en die blijken een mate van afronding bereikt te hebben, want Dame1 en Dame2 stappen in de auto. Hiertoe enigszins aangespoord door een heer in regenjas, die naar mijn ernstige vermoeden iets met de politie van doen heeft, want hij zei geloof ik iets van als je niet weg bent ga je de cel in. Het verkopen van sex is in Noorwegen niet strafbaar, het kopen van sex daarentegen wel. Vraag niet hoe dat precies zit. Niet vragen zei ik. Goed, we zitten dus met twee Litouwers en twee dames van Afrikaanse origine in de auto, en de dames willen eerst de boter zien voor ze met de vis op tafel komen. Nou ja, je begrijpt wat ik bedoel. We spreken nu over een bedrag van kr 7000 voor twee dames voor de rest van de nacht, als ik 't goed begrepen heb. Maar aangezien het stapeltje 500tjes van Persoon1 daartoe niet toereikend was, moesten we dus eerst naar een geldautomaat. Persoon1 weer de auto uit, Dame2 volgt hem om hem zo nodig bij te staan, maar er schijnt iets niet goed te gaan. Dame2 begeleidt Persoon1 naar een tweede geldautomaat, twintig meter verderop, maar ook dat bezoek leek niet bevredigend te zijn verlopen. Nou vermoed ik dat meneer eerder diezelfde dag de geldautomaat had gebruikt om aan zijn stapeltje 500tjes te komen, en alle geldautomaten in Europa hebben een limiet dat je dagelijks per kaart mag opnemen. Ter meerdere veiligheid van de burger wiens kaart misschien gestolen zou zijn. Maar Persoon1 stond daar dus met een ontoereikend stapeltje 500tjes, en toen dat financiële onvermogen dus aan Dame1 en Dame2 duidelijk werd, waren ze binnen de kortste keren uit de auto verdwenen. Ik heb Persoon 1 en Persoon 4 toen maar teruggereden naar het busstation, en toen eindelijk, na bijna een uur rondrijden en afwachten, de meter afgeslagen op kr 850. Persoon1 had kr 1500 op mijn dashboard gedeponeerd, en erbij gezegd dat 't allemaal voor mij was, maar ik heb hem netjes wisselgeld ervan teruggegeven: ik had het idee dat ie wel eens zonder geld zou komen te zitten als ie zo scheutig met zijn flappen was. Ik mocht wel kr 150 als fooi houden: "Just keep the change".

  • Comments(0)//tlog.litz.nl/#post182